ΑΝΤΩΝΙΟΥ RULES!!!

Το αρθρο αυτό γράφεται καθώς μισοπαρακολουθώ την εκπομπή ανιχνεύσεις στην ερτ3 με θέμα την σκέψη και την αίσθηση και καλεσμένους τρεις ακαδημαικούς με κύρος, μεταξύ των οποίων και ο δικός μας, ο πολυαγαπημένος κ. Αντωνίου.

Ο Ιωάννης Αντωνίου είναι μαθηματικός, με ερευνητικά ενδιαφέροντα γύρω από την μαθηματική θεωρία του χάους, και πολλές διακρίσεις για την συμβολή του στην επιστήμη. Είναι λοιπόν ένας λαμπρός μαθηματικός και καθηγητής, ίσως ένας απο τους μεγαλύτερους που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα.

Ο κ. Αντωνίου τυχαίνει παράλληλα να είναι και ο μέχρι πριν δύο βδομάδες πρόεδρος του τμήματος μαθηματικών του ΑΠΘ. Ως τέτοιο τον γνωρίσαμε και τον αγαπήσαμε αφού μας προσφερε απίστευτες στιγμές γέλιου. Θα μου μείνουν για πάντα αξέχαστες οι εξείς εικόνες του προέδρου απ' την πρώτη επαφή μαζί του:

1. Πριν καν εισαχθώ στο τμήμα είπα να ρίξω μια ματιά στο site της σχολής, στα μαθήματα και τους καθηγητές, και πεφτω πάνω στην πιο σουρεαλ φωτογραφία όλων των εποχών. Ήταν η φωτογραφία του Προέδρου που φαίνεται δίπλα, τραβηγμένη μάλλον στα μπουζούκια και σε στιγμή τρελου κεφιού.

2. Ο Αντωνίου ομολογουμένως έπεσε σε δύσκολο καιρό για προέδρους. Του έτυχε η υποχρέωση προς τον υπουργό Στυλιανίδη (στενό του φίλο...) να περάσει με τον πιο αθόρυβο τρόπο και άρα με το μικρότερο δυνατό πολιτικό κόστος πτυχές του νέου νόμου πλαίσιο στη σχολή. Η πρώτη προσπάθεια έγινε την Δευτέρα 17/3/08 σε μιά επισοδιακή συνέλευση τμήματος με θέμα την σύσταση επιτροπής αξιολόγησης του τμήματος, μιά συνέλευση που όπως έδειξε η ιστορία θα στιγμάτιζε την μετέπειτα πορεία του. Η συνέλευση κυλούσε κανονικά με την εισήγηση και τις τοποθετήσεις τον καθηγητών μέχρι που οι 80 περίπου φοιτητές που είμασταν εκεί ζητήσαμε να γίνουν δεκτές οι αποφάσεις της συνέλευσης του Συλλόγου φοιτητών που καταδίκασε το νόμο για την αξιολόγηση. Αυτό δεν έγινε δεκτό οπότε απαιτήσαμε από τον Πρόεδρο να στείλει στο υπουργείο υπογεγραμένη την καταδίκη και άρνηση του τμήματος να εφαρμόσει την συγκεκριμένη διάταξη, με όπλο τον επ' αοριστο εγκλισμό τον καθηγητών μας στην αίθουσα συνεδριάσεων. Οι σκηνές που ακολούθησαν ήταν μοναδικές. Ο Πρόεδρος ξεδίπλωσε όλο το συνδικαλιστικό του ταλέντο και τις επόμενες ώρες με την συμβολή του κ. Μάνθου προσπαθούσε να μας πείσει για την αντιδημοκρατικότητα των πράξεων μας, με την πλειοψηφία των μελών ΔΕΠ να μας βρίζει και να μας σπρώχνει (Βαρδουλάκης,Μωησυάδης...) με πρόσχημα την συχνοουρία και ταυτόχρονα να βρίζει τον Πρόεδρο για την δημοκρατική ανοχή του... Τελικά ο εγκλισμός εληξε με τον Αντωνίου να υπογράφει την δήλωση (την οποία τσαλάκωσε κι έχωσε βιαστικά στην τσέπη του), και το φοιτητικό κίνημα να πετυχένει άλλη μια νίκη με το μπλοκάρισμα της αξιολόγησης. Το σημαντικότερο όλων όμως είναι πως την επόμενη μέρα ο Πρόεδρος έψαξε σε όλη τη ΣΘΕ να μας βρει και έντρομος ρωτούσε αν θα συνεχίσουμε να τον ενοχλούμε στο έργο του...

3. Το υπόλοιπο ακαδημαικό έτος κυλάει κανονικά με μόνη εξαίρεση την με έντονο τρόπο διαμαρτηρία του Προέδρου για τραμπουκισμούς απο φοιτητές στην επίμαχη σύγκλητο στις 27/5/08 (ναι την γνωστή που κοντέψαμε να σκοτώσουμε τον μάνθο...). Οι τραμπουκισμοί αυτοί προφανώς έγιναν μόνο στο μυαλό του κυρίου Προέδρου αλλά ΟΚ...

4. Αρχή του νέου ακαδημαικού έτους 2008/2009 πρώτο μεγάλο θέμε που σκάει στη σχολή είναι ο νέος τρόπος διανομής συγγραμμάτων και τα προβλήματα που δημιουργεί. Η σχολή βρίσκεται σε μια κίνηση...το κτήριο γεμίζει με το σύνθημα "ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ" στις συνελέυσης τμήματος που ακολουθούν είμαστε πάντα εκεί για να τους χαλάμε τα σχέδια και να γέλαμε με τα διάφορα σκηνικά... Ο μωυσιάδης(νυν πρόεδρος) με απείλει λέγοντας τα εξής "είσαι ενας αχρείος μαλάκας που δεν σε ξέρει ούτε η μάνα σου και άν θέλεις βιβλία να πάμε εξω να πέξουμε μπουνιές"(μεταξύ μας, αλλά τον έχω...)... Σε όλη την διάρκεια της συνέλευσης ο Πρόεδρος είναι γυρισμένος πλάτη στην συνέλευση και κάθε τόσο μας λέει πως θα αποχωρίσει απο την προεδρία...

5. Για το θέμα τον συγγραμμάτων και πάλι, γίνεται αρκετά βεβιασμένα μια κίνηση να απαιτήσουμε τη διεξαγωγη ανοιχτής γ.σ. τμήματος. Για τον λόγο αυτό καλούμε σε μαζική παράσταση διαμαρτηρίας στο γραφείο του Προέδρου χωρίς να είναι σίγουρο οτι θα είναι και τόσο μαζική... Παρ' όλα αυτα η είδηση φτάνει στα αυτιά του Προέδρου ο οποίος έντρομος για άλλη μια φορά μας αναζητα σε ολόκληρη την ΣΘΕ για να μας παρακαλέσει να χαμηλωσουμε τους τόνους και να μας ανακοινωσει οτι θα γίνει σε μια βδομάδα η συνέλευση που ζητούσαμε... Ταυτόχρονα πέταξε και την άλλη θεική ατάκα: "τι ακριβώς θέλετε; Να φύγω και να πάρετε την θέση μου; πείτε το και το κάνω...".

6. Μετά τα χριστούγεννα και όλοι οι καθηγητές μας βρίσκονται σε πένθος για τις ζημίες που έχει υποστεί το τμήμα μας απο την εξέγερση του Δεκέμβρη (όλοι εκτός από την κυρία Κολτσάκη που αντικατέστησε την παλιά της καρέκλα με καινούρια αξίας 270€...). Στην πρώτη Γενική Συνέλευση μετα τα Χριστούγεννα οι καθηγητές θέλουν να πάρουν καταδικαστική απόφαση για τους βανδαλισμούς, εμείς παρεμβαίνουμε και μέσα σε έντονο κλίμα ζητάμε αυτό να γίνει μόνο εφόσων να καταγγελθούν η αστυνομική βία τόσο κατα την εξεγερση της νεολαίας όσο και σ' αυτή των αγροτών, καθώς επίσης και η εγκληματική γενοκτονία στη γάζα... Τότε οι πλέον δημοκράτες εκ των καθηγητών μας (Βαρδουλάκης, Μωυσιάδης..) ζητούν απο τον Πρόεδρο να μας πετάξει έξω από την αίθουσα, εμείς δεν φεύγουμε και η διαδικασία λείγει εκεί με τον Πρόεδρο να εκστομίζει το απίστευτο "Εδω μέσα μιλάω εγώ...ΜΗ ΜΙΛΑΤΕ ΣΑΣ ΛΕΩ...Εδώ μέσα μιλάω εγώ...Αυτή η συνέλευση δεν γίνεται να συνεχιστεί...ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ", εννοείτε πως σε όλο αυτό το διάστημα δεν είχε μιλήσει κανείς...

7. Στην επόμενη συνέλευση ο κ.Βαρδουλάκης δι αντιπροσώπου καταθέτει πρόταση μομφής προς τον Πρόεδρο τόσο για τα γεγονότα της προηγούμενης γ.σ. όσο και για την επισοδιακή συνέλευση του περασμένου Μάρτη. Ο Πρόεδρος σαφώς πληγωμένος απο το πισόπλατο αυτό μαχαίρωμα του συναδέρφου του, και ξεδιπλώνοντας όλο το υποκριτικό του ταλέντο ζητά απ τους καθηγητές να ψηφίσουν αν θέλουν να συνεχίσει να προεδρεύει... Πανυγηρικά ο Πρόεδρος παραμένει Πρόεδρος και ζησανε αυτοί καλά...

8. Τελευταίο θέμα που άνοιξε αυτή την χρονιά ήταν η ίδρυση νέου τμήματος εφαρμοσμένων μαθηματικών στη Βέροια. Η πρώτη συνέλευση που γίνεται για να συζητηθεί το θέμα είναι και η εντονότερη καθώς εκ των υστέρων μάθαμε πως η ίδρυση είχε ήδη αποφασιστεί παρολο που οι συντριπτική πλειοψηφία καθηγητών/φοιτητών διαφωνούσε. Το νέο τμήμα αποτελεί προσωπικό στοίχιμα του Προέδρου που όπως φαίνεται το κερδίζει (και κερδίζει πολλά...). Από την πρώτη στιγμή εκφράσαμε την αντίθεση μας στην δημιουργία ενός ακόμη εργοστασίου παραγωγής ανέργων πτυχιούχων και προσπαθήσαμε να την μπλοκάρουμε...δεν τα καταφέραμε όμως γιατί μας αποστόμωσαν τα επιχειρήματα μερίδας καθηγητών..."πως γίνεται να μην ξέρεις την νόρμα ταδε που εδώ δεν διδάσκεται και να μου μιλάς για ανεργία" η απάντηση στην τοποθέτηση μας πως όσα επιστημονικά κενα κι αν καλύπτει το νέο τμημα δεν θα μπορούν οι απόφοιτοι να βρούν δουλειά..."δεν ξερείς εσύ, δεν θα γίνεις πότε μαθηματικός με τέτοια φάτσα, με τέτοια μούσια. Τα μούσια σου με προσβάλουνε αλήτη" ήταν το παραλήρημα καθηγητή που μάλλον δεν έχει δει την φάτσα του Riemann... και η συνέχεια "αν είμασταν στο εξωτερικό θα σε έβγαζαν έξω σηκωτό οι security" και απευθυνόμενος στον Στελάρα, αρχι(δι)ΟΝΝΕΔίτη της σχολής, "εσένα τι σε έχουμε εδώ γιατί δεν τους δίωχνεις όλους αυτούς...", τον Στελάρα να κοιτάει σαν χαζός και τον Πρόεδρο να ζητάει συγγνώμη εκ μέρους όλης της καθηγητικής κοινότητας του πλανήτη...

9. Η αγαπημένη μου όμως στιγμή είναι όταν ο Πρόεδρος συνηδητοποιεί την θέση μας ενάντια στα όργανα συνδιοίκησης αφού εδώ και τόσο καιρό του λέμε πως δεν αναγνωρίζουμε την συνέλευση 20 καθήγητών ώς όργανο για να απόφασίζει για τους φοιτητές. Τότε ο Παμμέγιστος όλων των προέδρων με ύφος πεντάχρονου που του λένε πως δεν υπάρχει Αη Βασίλης λεεί τα εξής: " Τι; δεν αναγνωρίζεται την συνέλευση τμήματος, δηλαδή ούτε και τον Πρόεδρο; Τι; δεν με αποδέχεστε ως Πρόεδρό σας; Δεν είμαι ο Πρόεδρος όλων των φοιτητών; Δεν μπορώ να το πιστέψω..." και αποχωρεί λυπημένος...

10. Η τελευταία πράξη για τον Πρόεδρο μας είναι η προεδρικές εκλογές όπου εμφανώς κουρασμένος παραδίδει την σκυτάλη μέσω μιας άκρως δημοκρατικής διαδικασίας στον μεγάλο δημοκράτη καθηγητή κ. Μωυσιάδη. Μετά το πέρας της τελετής παράδοσης-παραλαβής της ηγεμονίας στο τμήμα όλα αρχίζουν να αποκαλύπτονται... Ο Πρόεδρος ένδοξα αποχωρεί έχοντας καταφέρει με χαλαρούς ρυθμους να περάσει τις διατάξεις για πολλαπλά συγγράμματα και καθολική ψηφοφορία και την θέση του παίρνει ο "Σκληρός" για να μας αποτελειώσει. Ο μεγάλος όμως Πρόεδρος δεν θα μείνει χωρίς ηγετική θέση αφού σύντομα ανοίγει τις πόρτες του το νέο μαγαζί στη βέροια και ο Πρόεδρος όπως μας αποκάλυψε θέλει να εξασφαλίσει ένα κομπόδεμα για τα βαθιά γεράματα απο την εκεί θητία του.

ΠΡΟΕΔΡΕ ΘΑ ΜΑΣ ΛΕΙΨΕΙ ΤΟ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟ ΣΤΥΛ ΣΟΥ... ΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΥΛ ΤΟΥ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥ ΝΤΑΒΑΤΖΗ... ΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚΙΚΟ ΣΤΥΛ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ....